چه بود؟کجا بود؟کی بود؟آن پیمانی که باخدا بستم برای چه بود؟

می دانم ،خیلی چیزها را می دانم.می دانم چگونه خلق شدم،از چه خلق شدم،چطور خلق شدم.اما نمی دانم برای چه خلق شدم؟

می دانم چه جنگی سر آفریدنم به پا شد.بسیاری مخالف بودنم شدند.می دانم چگونه عزیز کرده خدا شدم وچگونه عده ای قسم خوردند راهم را به سوی معبودم ببندند.

می دانم ابلیس نتوانست بودنم را تاب بیاورد وسوگند خورد به خالقم صابت کند من لایق خلیفه شدن نیستم.می دانم خیلی چیزها را می دانم.

می دام دنیا را مسخر من ساختند تا ازآن لذت ببرم ومن چه خودخواهانه آن را از آن خود پنداشتم وفراموشم شد کجایم؟چرایم؟وبه کجا می روم؟؟؟

گورستان را دیدم وفقط تاسف خوردم به حال رفتگان،چرا؟چه بی خبرم من!!!گورها را دیدم، دلتنگ شدم برای ندیدنشان.جسم های بی جان دیدم واشک ریختم. ولی یادم نیامد چه عهدی با خدا بستم؟؟؟

دنیا هر روز با فریبی تازه وهزار رنگ چون خواب شیرین شد برایم.وای به روزی که بیدار شوم.می خواستم دنیا مال من باشد.بالاتر از همه،بهتر از همه، زیباتر از همه،برتر از همه،محبوبتر از همه،خیال کردم آسمان مال من است بی خبر که آسمان به کسی اجازه دست درازی نمی دهد!!!

می دانم، خیلی چیزها را می دانم.می دانم چه باید بکنم به عنوان یک ، یک مرد، یک زن ،یک همسر،یک پدر، یک مادر،یک خواهر ، یک برادر،یک ریس، یک کارمند،...میدانم چه کاره ام وچه وظایفی دارم.چه حقوقی دارم وچه حقی.

اما به عنوان یک بنده؟؟؟به عنوان یک بنده، نمی دانم چه کاره ام؟کی هستم؟چه کار باید بکنم؟چه حقی دارم؟چه حقوقی؟؟؟

حضرت فرمود: به خاطر اين كه نماز، شبيه حالت‏هاي مختلف انسان در قيامت است. اذان به «نفخه اول» شباهت دارد كه با نفخه اول (و دميدن اسرافيل در صور) همه مردم مي‏ميرند و از همين جاست كه نشستن و سجده كردن بعد از اذان، مستحب است، (سجده اشاره به مرگ و بازگشت انسان به خاك و زمين است)

ادامه مطلب........

اين چه خبر حزني است نهفته در نام تو كه بي اختيار ، دل ها را مي شكند و اشك را در پشت پلك ها بي قرار مي كند؟

اين چه غم شگرفي است كه تداعي خاطره ي جانگداز تو بر قلب ها مي نشاند و جگرها را خواه ناخواه به آتش مي كشاند؟

آدم كه براي پذيرش توبه ي خويش ، خدا را به اسماي حسناي او سوگند مي داد وقتي به نام تو رسيد " يا محسن بحق الحسن و الحسين " بي اختيار دلش شكست...

از جبرئيل پرسيد كه چه سرّي است در اين نام كه فرق دل را مي شكافد و آسمان چشم را باراني مي كند؟

آنگاه جبرئيل (ع) مصيبت عاشوراي تو را بيان كرد. آدم سير گريست و تازه به راز «إني أعلم ما لا تعلمون» خداوند پي برد.

زمانی که از نجف اشرف به "حله سیفیه" رفته بودم در میان بازار حله٬

قبه ای که همانند مسجد بود نظرم را جلب کرد بر بالای سر در آن

ساختمان نوشته بود:"هذا مقام صاحب الزمان(عج)"

و زیارت مختصری از زیارت امام زمان(عج)

نیز نقش بسته بود. مردم آن شهر از راه دور و نزدیک به آن مکان می آمدند

و به دعا و تضرع و زاری و توسل مشغول می شدند.

لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید....

اوّلين مظلوم عالم، حضرت اميرالمؤمنين(ع) مي‌فرمايند:دعا سپر مؤمن است و هر گاه بسيار دري را كوبيدي به روي تو باز مي‌شود.1

و حضرت امام محمّدباقر(ع) خطاب به يكي از اصحاب خويش فرمودند:آيا تو را راهنمايي نكنم به چيزي كه رسول خدا(ص) در آن استثنايي نزده؟

عرض كردم: چرا. فرمود:دعا، كه قضاي پيچيده و سخت را برمي‌گرداند ـ و انگشتانش را به هم فشردـ .2

و باز آن حضرت تأكيد كردند:به خدا سوگند هيچ بنده‌اي دعا، پافشاري و اصرار به درگاه خداوند عزّوجلّ نكند مگر اينكه حاجتش را برآورد.3

حضرت امام صادق(ع) نيز مي‌فرمايند:دعا كن و مگو كه كار گذشته است و آنچه مقدّر شده همان شود [و دعا اثري ندارد]... 4

مرحوم علّامة مجلسي در شرح روايت فوق مي‌گويد:

... بايد ايمان به بَداء داشت و به اينكه خداوند سبحان هر روز در كاري است و هر چه خواهد محو كند و هر چه بخواهد ثبت كند و قضا و قدر مانع دعا نيستند؛ چون تغيير در لوح محو و اثبات ممكن است. گذشته از اينكه خود دعا نيز از اسباب قضا و قدر، (است) و امر به دعا نيز از همان‌هاست.5

و نيز از آن حضرت نقل شده كه فرمودند:

«همانا دعا، قضا را برمي‌گرداند و آن را از هم وامي‌تابد؛ چنانچه رشته‌هاي نخ اگر چه به سختي تابيده شده باشد از هم باز شود.»6

عزاداري و انتظار

اشاره:

موضوع زيارت قبور مطهر و مقدّس معصومين(ع) توسل به آن‌ها و سوگواري در ايّام شهادت‌شان، به ويژه در مورد حضرت مقدّس سيدالشهدا(ع)، از موضوعاتي است كه در فرهنگ اسلامي، جايگاه رفيعي دارد. از ناحيه ذات اقدس الهي در احاديث قدسي و نيز از سوي چهارده معصوم(ع) سفارش زيادي به عزاداري سيدالشهدا(ع) شده است، كه اين مطلب حاكي از نقش عظيم اين امر در احياي دين و زنده نگه داشتن آن است.به عبارت ديگر مي‌توان چنين مجالسي را از مهم‌ترين وسايل صيانت از كيان دين و جامعه اسلامي و نيز بسط روح دين و دينداري دانست.متأسفانه عزاداري‌ها با همه اهميت و جايگاه مهمي كه در فرهنگ اسلامي دارند، در طول زمان دچار آفات، خطرات و انحرافاتي شده است كه نقش اين وسيله مهم را تا حدودي كم‌ رنگ كرده است.در اين مطلب، نويسنده مي‌كوشد تا بعضي از شرايط ظاهري و باطني عزاداري يك منتظر را ارائه نمايد. باشد كه مورد استفاده قرار گيرد.

وظيفه عزادار در قبال امام زمان(ع)

عزدار حقيقي به خوبي مي‌داند كه سوگواري و برپايي مجالس بزرگداشت براي اهل بيت(ع) فقط قسمت كوچكي از وظايف الهي او نسبت به آنان است بلكه وظيفه بالاتر، توجه به درس‌ها و عبرت‌هاي عاشورا و عمل به آن‌ها است.عمل به تكاليف از جمله درس‌هايي است كه عزادار حقيقي از عاشوراييان فرا گرفته است. او خود را نسبت به امام زمانش مكلف و مسئول مي‌داند.1 عزادار، نيك مي‌داند كه بايد به تنهايي در دادگاه عدل الهي نسبت به رفتار خود با امام زمانش پاسخگو باشد لذا، براي عمل به وظيفه‌اش منتظر هيچ‌كس نمي‌ماند....

لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید

پیامبر (ص)خطاب به حضرت امیر می فرمایند: یا علی هیچ کس به غیر از من و تو خدا را نمی شناسیم و هیچ کس بجز خدا و تو مرا نمی شناسد و هیچ کس به جز خدا و من تو را نمی شناسد.

کیست علی؟ آزادی ناطق

لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید

غریق ساحل گم کرده‌ گرداب زده‌ ایم، ای کشتی طوفان کوب ساحل شناس.

شب و ظلمت هول و حرامیان و ما مسافران سرگردان راه ناشناس، ای چراغ ظلمت سوز، ای مصباح‌الهدای فریادگرانی که روزنه ای از شب به روز می‌جویند. به نام تو که می‌رسیم، همه‌ دریاها رام می‌شوند،‌ همه‌ طوفان‌ها آرام، به تو که می‌رسیم یأس‌ها می‌شکند و هزاران جبرئیل در ما زمزمه می‌کنند: «لا تقنطوا من رحمة الله»

در نام تو و کربلای تو چه رازی است که در جان و جهان هرکه بگذرد با خویش می‌خواند: «یا عباد لا خوف علیکم الیوم و لا انتم تحزنون»

تو در کجا نیستی؟ کجا کربلا نیست؟ کدام خاک، رشک، بر زمین ارغوانی و آسمانی تو نمی‌برد؟ کدام اشک، بی تو حرمت و اعتبار می‌یابد؟ ای نامت اعتبار زمین، ای سوگت آبروی اشک، یا حسین!

(روی ادامه مطلب کلیک کنید)

بسم الرب الحسین (ع)

بحث آسیب شناسی نفاق فراتر از مباحث سیاسی است که تحلیل آن چون کلیدی، راهگشای بسیاری از مباحث است.
چطور می شود انسان هایی با سابقه ی بسیار درخشان، که برای تحقق یک سری اصول و مبانی حتی با فداکاری های جانی و مالی قابل تقدیر، برای محقق شدن شعار هایی آرمانی و ارزشی تلاش کنند اما به تدریج چنان تغییر ماهیت داده که در جهت عکس آن آرمان ها هم سخن می گویند و هم عمل می کنند؟ در تاریخ اسلام، بسیارند کسانی که در سطح معنوی به درجات خیلی بالایی رسیدند، کراماتی پیدا کردند، به بخشی از مفاهیم الهی واقف شدند اما پس از مدتی چنان دنیا زده شدند که از آن مقامات سقوط کردند؛ افرادی چون «بلعم باعور» که قرآن تعبیر «اخلد الی الارض» را در مورد او بکار می برد.

با توجه به آیات 175 و 176 سوره اعراف و آیه 5 سوره جمعه، قرآن در مورد افرادی که با وجود رسیدن به مقامات معنوی، دنیا زده می شود و به دنبال قدرت، ثروت و شهرت می روند؛ تخریب نموده و تعبیر الاغی که حامل کتاب است و سگ هاری که زبانش بیرون افتاده را در موردشان بکار می برد. «و بخوان بر این مردم حکایت آن کس (بلعم باعور) را که ما آیات خود را به عطا کردیم و او از آن آیات بیرون رفت و شیطان او را تعقیب کرد تا از گمراهان عالم گردید و اگر می خواستیم به آیات او را رفعت مقام می بخشیدیم، لیکن او به زمین چسبید و پیرو هوای نفس گردید، و در این صورت حکایت حال او به سگی ماند که اگر به او حمله کنی و یا او را به حال خود واگذاری به عوعو زبان کشد. این است مثل مردمی که آیات ما را بعد از علم به آن تکذیب کردند. پس این حکایت را بگو، باشد که به فکر آیند» یا «وصف حال آنان که علم تورات بر آنها نهاده شد ولی آن را حمل نکردند در مثل به الاغی ماند که بار کتابها را بر پشت کشد و از آن هیچ نفهمد و بهره نبرد...». در اسلام هم بودند کسانی که زمانی جز مجاهدین بودند سابقه جبهه داشتند از اصحاب پیامبر بودند ولی پس از مدتی علیه اسلام عمل کردند.

اشخاصی چون ابن ملجم و شمر که هر دو سابقه رزمندگی در جبهه اسلام را دارند، جز کفار نبودند که بعد ها قاتل علی بن ابی طالب و سید الشهدا(علیهم السلام) شدند.

هرچند قرآن خواندن اکثر ما از باب تفال و تبرک است اما قرآن «فیه شفا للناس» است که علاج دردهای فردی اجتماعی ما در آن است، یکی از این بیماری ها، بیماری دوچهرگی است. درد نفاق.

نفاق یعنی شکاف اخلاقی.........

(لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید)